Niejednokrotnie czytałam na forach wypowiedzi młodszych nastolatków, którzy pisali jak dorośli albo po prostu nieco - pozwolę sobie podkreślić - nieco dojrzalej niż to się zazwyczaj zdarza u takich trzynasto - czternastolatków i od razu ktoś im zarzucał, że to osoba dorosła podszyła się pod małolata z tej czy innej przyczyny. Używali słownictwa zdradzającego duże oczytanie, to samo odnosiło się do ich stylu - w przypadku osób prawdziwie dorosłych coś takiego jest już rzeczą absolutnie zwyczajną; także taki starszy nastolatek piszący jak dorosły uchodzi po prostu za nader rozumnego i dojrzałego, a już nie za takiego młodocianego nieledwie geniusza (niektórzy opuściliby tu słowo "nieledwie").
Ogólnie rzecz biorąc jest tak, że uważa się, iż nastoletnia młodzież rozumuje inaczej niż dorośli, że nie dysponuje wiedza, która posiadają osoby dorosłe, że nie można z nimi o wielu sprawach porozmawiać - jeśli jakiś małolat jest inny niż w opisie to cieszy się opinią nad wiek dojrzałego i nawet nic nie musi takiego specjalnego robić - wystarczy, że robi po prostu to samo co ludzie z pokolenia jego rodziców: zachowuje się, rozumuje, postrzega rzeczywistość go otaczającą, pisze i mówi jak dorośli, a nie nastolatkowie. Tyle. Zakłada się bowiem, ze nastolatkowie są taką hmm... forma przejściowa między dzieckiem a prawdziwym dorosłym, nie należąc do żadnego z tych dwóch światów. Nawet jako dziecko byłam nad wiek dojrzała - nader rozsądna, rozważna etc. - instynkt samozachowawczy i umiejętność racjonalnej oceny potencjalnego ryzyka, potencjalnych długofalowych konsekwencji podjęcia określonych działań wykształciłam w zasadzie w tym samym czasie co samoświadomość. Miałam sposób bycia dorosłego człowieka a nie przedszkolaka, poruszałam się ze stateczna dystynkcją, używałam skomplikowanego słownictwa - no, dorosła w miniaturce; raczej mała (np. pięcio -siedmio - dziesięcioletnia) kobieta, a nie mała dziewczynka. Dużo szybciej rozwijałam się umysłowo niż rówieśnicy - płynnie czytałam w wieku trzech lat, jako pierwszoklasistka czytałam już z pełnym zrozumieniem książki przeznaczone dla osób dorosłych; zawsze interesowały mnie inne rzeczy niż moich rówieśników. Klasyczna stara malutka. Przy tym wypadało mi mieć przy tym zainteresowania typowe dla kilkulatków. Niedojrzałość określonych zachowań (byłam w końcu dzieckiem; mądrym czy nie, ale dzieckiem, a dzieci w przeciwieństwie do choćby nastolatków zachowują się jak dzieci - nawet jeśli niektóre z nich zachowują się dużo mniej dziecinnie niż dzieci - tzn. potrzebują opieki ze strony dorosłych, bawią się zabawkami etc.) była mi wybaczana; no bo - dziecko: na to ma czas, tego się jeszcze nauczy, z tego wyrośnie etc.
Jako dorosła osoba nie jestem już usprawiedliwiana z tego czy tamtego; wymaga się ode mnie tak jak od innych dorosłych. Zachowuję się jak dorosła, piszę jak dorosła, znam się na wiele tematów jak dorosła - normalka. Już nie uchodzę za istotę wyższa za jaką mnie miano w podstawówce. Czy też zauważyliście u siebie coś takiego?
BTW, tu przykłady tekstów autorami których jest młodsza młodzież (uważana dzięki swej sprawności językowej za geniuszy - lub dorosłych podszywaczy
![:roll: Rolling Eyes :roll:](https://aspi.net.pl/forum/images/smilies/icon_rolleyes.gif)
http://aspi.net.pl/czy-i-ja-mam-za,3/ch ... lit=arcana (autorka - 12 lat)
http://rlyeh.ms-net.info/index.php?str=27 (autor - 14 lat)
http://web.archive.org/web/200502101819 ... .mylog.pl/ (autorka - 13 lat)
http://forum.gazeta.pl/forum/w,575,4112 ... m.html?s=3 (autorka 14x88 - 13 lat)
Te osoby mimo swej młodości piszą/no, pisały - jak dorośli. I tylko dlatego uważano ich za nad wiek dojrzałych. W dorosłości już tak nie ma - jesteś uważany za dorosłego człowieka, a to, że się zachowujesz, piszesz, myślisz etc. jak dorosły to norma i nikomu już tym nie zaimponujesz. W dodatku od dorosłego wymaga się też pewnej samodzielności, od nastolatka nie - jego życie ujęte jest w pewne tak to ujmę ramy - chodzisz do szkoły, dorośli zarządzają twoim życiem etc. Po prostu za małolata pewne sprawy są u ciebie bonusem - możesz być dojrzały, możesz zachowywać się, rozumować jak dorosły lub nie, ale u dorosłego jest tak, ze tak być MUSI. No, może nie MUSI bo jak nie to cię czekają jakieś sankcje w rodzaju pójścia do wiezienia
![:D Very Happy :D](https://aspi.net.pl/forum/images/smilies/icon_biggrin.gif)
Czy ktoś z Was przeżył coś takiego?